266
اینا همش گرده. گرد سفید. سبز. نارنجی. خوبه ها. شادی وقتی میخوری. غم میره. دلتنگی میره. در و دیوار نزدیک نمیشن بهت. قلبت تو گلوت نمیزنه. سر جاش میزنه. صب پا میشی تا شب دیگه یادت نمیاد. از رو خط موزاییکا رد شی به هیجات نیست. از یه فیلم نود دقیقه ای اقلن هشتاد و پنج دقیقه حواست جمعه. ولی شب. شب انگار تو قبر خوابیدی. از همه جا ترک میخوری. بغض میکنی. لبخند عصبی میزنی. لبخند عصبی میزنی. بغض میکنی. انگار همه اون غما و دلتنگی ها با هم میان. میبینی نمیارزه. بدتر میکنه. میکنه ها. خلاصه که این سبز و نارنجیا حال مارو خوب نمیکنه. اینا همش حیلت گنده. باید رها کنم. سخت نگیرم. همش همینه.
+پنجشنبه ۹ آذر ۱۳۹۶ |
برچسب:
نویسنده: میلاد عابدی